“Respeto”

Ipinanganak ka ng buong kagalakan
Iyong mukha’y kanilang pinagmasdan
Ang pananabik hindi kailan man lumisan
Ika’y dinamitan ng ayon sa kanilang kagustuhan

Dumating ang panahon na ika’y lumaki na
Mga bagay para sa iyo ay normal nguni’t hindi sa iba
Iyong nakahiligang laruin ay iba sa nais nilang makita
Ngunit para sa iyo ito’y mga bagay na sa’yo
Ay nakapagpapasaya

Sa salid aralan ikaw ay nanatiling mapag isa
Pinag mamasdan bawat kamag aral isa isa
Sinusuri kung sino ba iyong kakaibiganin
Kung sila ba ay makaiintindi sa iyong damdamin

Pag uwi ng tahanan ,sa iyong nararamdaman
Walang makausap
Itinatagong pilit sa pangambang husgahan
Ng iba
Ang kwadernong may susi na lamang
Ang nakakayakap
At unan sa gabi ay sumasalo sa pumapatak na
mga luha

Lumipas ang panahon ikaw ay natuto ng humanga
Damdamin ay pilit mong pinipigilan, sa takot sa
Sasabihin ng iba
Sa iyong pakiramdam ito ay kamaliang kay hirap itama
Kahit na wala kang tinatapakang mga paa

May mga araw na iyong nasasaksihan
Pangungutya ng kapwa sa parehong kasarian
Iyong mga tenga’y dinig ang kanilang pang-aalipusta
Kahit ang hinuhusgahan ay hindi nila kilala

Ang tanong mo sa iyong sarili, bakit ako nandirito
Bakit ako ipinanganak sa aking pagkatao
Nararamdaman ay iba ngunit iba ang anyo
Ang respeto ba mula sa kapwa ay magmumula dito

Naisipan mong sarilinin bawat mga bagay
Pinilit mong ang sarili sa kanila’y makibagay
Ngunit iyong puso ay hindi nararamdaman ang saya
Sapagkat hindi matanggap ang sarili dahil sa iba

Sambit sa sarili kung mundo’y hindi mapanghusga
Siguro lahat ang nararamdaman ay malaya
Kung respeto ay makukuha kahit hindi ka kilala
Siguro mapupuno ang bawat puso ng ginhawa

Walang isinilang para na lamang husgahan
Walang may karapatan upang pagkatao ng iba ay
Tapakan
Sapagkat sa mundong ito lahat pantay pantay
Respeto ang maiiwan kung sumakabilang buhay

Iyong natanto may mga bagay na dapat sarilinin
Kung ito ay magdudulot ng sakit ng damdamin
Mahirap ba ang maging mabait kesa mapangkutya?
O ito’y dahilan para pansinin din ng kapwa

Iba iba man ang kulay ng tao , estado,anyo o kasarian
Hindi ito dahilan upang tingin sa sarili ay taasan
Maging mapagkumbaba kesa banggitin ang hindi
Kaaya ayang salita
Sapagka’t hindi lang ang hinuhusgahan ang sa iyo’y
nakakakita.

Bakas ang lungkot sa iyong mukha
Pinipilit na hindi pansinin ang mga taong mapanghusga
Minsan ramdam sa sarili ang nais na magpakalayo
Sa lugar sa kung saan mag iiba ang takbo ng mundo

Iyong kakayahan ay ang doon papansinin
Ang iyong katauhan ay buong pusong tatanggapin
May tengang handang makinig sa iyong sasabihin
Na hindi alintala ang damdaming nais sambitin

“Respeto”©️My Pen & Soul
Eureka Robey

Simula noong Isinilang kita

Sa tuwing ikaw ay gigising hagikgik muna ang aking madidinig
At kapag ikaw ay dinungawan  iyong namimilog na mga mata sa aki’y nakatitig
Ang iyong biglang ngiti ang siyang gumigising sa
aking isipan
Ako’y sumisiglang bigla kahit hapong katawan ay hindi pa nailapag sa aking higaan

Kapag tinititigan kita  puso ko’y ngumingiti sa saya
Labis na kagalakan iyong hatid sa akin simula noong
Isinilang kita
Iyong paghawak sa aking labi sa tuwing akap kita
Tila isang mahika hindi makapaniwala na sa ngayon ay kapiling ka

Aking pakiramdam na kaya kong lahat basta’t nariyan ka
Kaya kong kalimutan lahat , sa tuwing nakikita ka
Ikaw ang sikat ng araw sa aking bawat umaga
Saya ng aking kalooban , isang mahika buhat sa Lumikha.

Isinulat ni Eureka Bianzon Robey

Life is a matter of a glimpse

There’s a mysterious way to heaven
That nobody knows our tenure when
Unpredictable time it may seems
Life is a matter of a glimpse

Ignored purposes above this earth
Good thoughts may be left unsaid
Some things may be left unsearched
Such as inner peace rather than hatred

Most value the tangible ones
Goal to achieve beyond what we have
The hectic time fulfill our lives
Isn’t it the truth that is really sad?

Realize what we only have
This borrowed body , with mind and soul
Then,what’s the purpose we could have?
Before our life to heaven will be called

mypenandsoul.com

Author Eureka Bianzon Robey

This joy in my soul is an ineffable thing

There are so many words that rhyme
That define why being with you I always shine
On the darkest sky you are my star
On dreariest days you are my smile near or far

Your gentle voice has meaningful sounds
Endless songs of birds that calm me down
With this world full of wilderness you are my home
Who comforts me when winds freed by the storm

The vast sky witness our unfold stories
Measureless love you give is beyond defining
It lifts my heart , gives me the feeling of flying
Truly this joy in my soul is an ineffable thing
poem written 05/18/18

Author: Eureka Bianzon Robey

#mypenandsoul

“Magsasaka” ni Eureka C. Bianzon

Pananatili sa ilalim na sikat ng araw
Kasama ng tanimin at kanyang kalabaw
Kahit abutin pa ng ulan at langit na mapanglaw
Magsasaka ay nagbubungkal padin sa
lupang ibabaw
 
Binhing itinatanim tulad ng inspirasyon
Sa’ting mga isipan
Magsasaka ay hindi napapagod sa
Pagpaulan ng butil ng kabutihan
Mula sa tyaga sa kalaunan ay ating kakainin
Tulad ng aral ng pagsusumikap na ibinahagi sa atin